Elton John (Βιογραφία)

O Elton John γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1947 στο Middlesex της Μεγάλης Βρετανίας. Το πραγματικό του όνομα είναι Kenneth Dwight. Ήταν μόνο τεσσάρων ετών όταν ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο. Τα ταλέντο του φάνηκε από πολύ νωρίς μια και στις αρχές της δεκαετίας του '60 ο "έφτιαξε" την πρώτη του μπάντα την οποία ονόμασε Bluesology. Οι πρώτες του επαγγελματικές εμφανίσεις έγιναν το 1965 όταν άρχισε να περιοδεύει μαζί με μεγάλα ονόματα της soul μουσικής. Ένα χρόνο αργότερα ο Long John Baldry έγινε μέλος της μπάντας που εκείνο τον καιρό εκτός από τον Elton John, αποτελείτο από τους Elton Dean σαξόφωνο και Caleb Quaye κιθάρα. Ακολούθησε η συνάντηση των Bluesology με το στέλεχος της Liberty Records Ray Williams. Τότε ο Elton ήταν αρκετά ντροπαλός. Προτιμούσε να επικοινωνεί με τους συνεργάτες του ταχυδρομικώς! Αυτό ακριβώς έκανε με τον συνθέτη Bernie Taupin. Η πρώτη συνεργασία τους 'Scarecrow' υλοποιήθηκε με ταχυδρομικές επιστολές!

 Το 1968 οι δυο τους υπέγραψαν με την Dick James Music και ξεκίνησαν να γράφουν τραγούδια για λογαριασμό της θυγατρικής DJM έναντι εβδομαδιαίου μισθού. Οι συνθέσεις τους ήταν μάλλον μέτριες από εμπορικής πλευράς αν εξαιρέσει κανείς το 'Skyline Pigeon' του Roger Cook και του 'I've Been Loving You Too Long' που τραγούδησε η Lulu παίρνοντας μάλιστα τότε μέρος στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Αν και η κάθε σύνθεση του Elton John έπαιρνε πάντα τις καλύτερες κριτικές, εν τούτοις καμία δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει τις αναμενόμενες πωλήσεις. Μόνο το 'Lady Samantha' ακούστηκε λίγο περισσότερο από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αγγλίας.

 Ήταν Ιούνιος του 1969 και ο Elton δεν είχε προκαλέσει ακόμα αίσθηση στο κοινό παρόλο που οι δισκογραφικές του δουλειές όπως το 'Empty Sky' είχαν συγκεντρώσει τις καλύτερες κριτικές. Μέσα στους επόμενους μήνες έπαιξε πιάνο στο πλευρό των Hollies. Το κομμάτι λεγόταν 'He Ain't Heavy He's My Brother'. Ήταν η εποχή του 'Border Song' και του all time classic 'Your Song'. Για πρώτη φορά οι λίστες των βρετανικών charts αγκάλιασαν single του. Το 'Your Song' έφθασε μέχρι το No 2 και το ταλέντο του Elton John έκανε επιτέλους αίσθηση στο ευρύ κοινό ιδιαίτερα με την κυκλοφορία του Tumbleweed Connection. Ακολούθησε το sountrack 'Friends' και το live '17-11-70' που μάλλον απογοήτευσαν το κοινό.

 Μετά από μια σύντομη διακοπή από το μουσικό στερέωμα, επανήλθε αυτή τη φορά αποφασισμένος να κατακτήσει την κορυφή. Και τα κατάφερε. Από το 1972 μέχρι το 1975 είχε επτά Νο 1 δίσκους. Αξίζει να αναφερθεί κανείς στα ιστορικά singles 'Rocket Man', 'Daniel', 'Saturday Night's Alright For Fighting', 'Goodbye Yellow Brick Road', 'Candle In The Wind' και 'Someone Saved My Life Tonight' .

 Στις 28 Νοεμβρίου του 1974 πήρε μέρος στο κοντσέρτο του Madison Square Garden μαζί με τον John Lennon και την Yoko Ono. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν εν μέρει "υπεύθυνος" για τη γνωριμία του Lennon με την Ono μια ήταν εκείνος που τους ξανάφερε σε επαφή το 1975. Λίγο αργότερα ο Elton έγινε νονός του μικρού Sean Lennon.

Άρχισε να δικαιώνεται και το 1976 κατέκτησε και πάλι την κορυφή των charts της Μεγάλης Βρετανίας, αυτή τη φορά ντουέτο με την Kiki Dee γνωρίζοντας τεράστια εμπορική επιτυχία με το "ανάλαφρο" 'Don't Go Breaking My Heart' και πουλώντας πάνω από 2 εκατομμύρια αντίτυπα.

Ακολούθησαν τα albums 'Here And There' και 'Blue Moves'. Το 1977 δήλωσε ότι σκόπευε να λίγο να αποσυρθεί και πάλι από τη μουσική για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Το 1979 ο Bernie Taupin έφυγε για το Los Angeles αδρανοποιώντας τη συνεργασία τους.

Νέος του συνεργάτης, ο γιος του πιανίστα Tony Osborne, Gary, ήταν ο νέος. Το πιο αξιοσημείωτο κομμάτι από εκείνη την εποχή ήταν το instrumental 'Song For Guy', ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στον "αγγελιοφόρο' της Rocket Records που σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Στις αρχές της δεκαετίας του '80 οι πωλήσεις των δίσκων του Elton John δεν ήταν εφάμιλλες με εκείνες που είχε πραγματοποιήσει την δεκαετία του '70. Φαίνεται ότι η επιτυχία του ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Taupin.

Η "αναγέννηση" ήρθε με την κυκλοφορία του άλμπουμ 'Too Low For Zero (1983). To single 'I'm Still Standing' έκανε θριαμβευτική είσοδο στα charts. Το τέλος του 1983 βρήκε τον Elton με λιγότερα κιλά στην πλάτη του και μέσα στον επόμενο Φεβρουάριο ο γάμος του με την Renate Blauel ήταν γεγονός.

 Κατά τη διάρκεια του 1985 εμφανίστηκε στη συναυλία των Wham και εν συνεχεία στο Live Aid. Η χρονιά εκείνη ολοκληρώθηκε με την κυκλοφορία του εντυπωσιακού 'Ice On Fire'. Όμως τα νέα για την υγεία του δεν ήταν τόσο ευχάριστα. Κατέρρευσε ενώ βρισκόταν επί σκηνής σε μία από τις συναυλίες του στην Αυστραλία. Αμέσως μεταφέρθηκε στο πλησιέστερο νοσοκομείο και τον Ιανουάριο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

 Ξεπερνώντας τελικά τα προβλήματα της υγείας του, το 1988 επέστρεψε και πάλι στη δισκογραφία με ένα ακόμη άλμπουμ. Το καταπληκτικό 'Reg Strikes Back' απ' όπου ξεχώρισε το χορευτικό 'I Don't Wanna Go On With You Like That'. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς θέλησε να κλείσει ένα κεφάλαιο από τη ζωή του διαθέτοντας σε δημοπρασία σχεδόν δύο χιλιάδες προσωπικά του αντικείμενα μεταξύ αυτών μερικές εκατοντάδες γυαλιά οράσεως, παπούτσια και δερμάτινα καπέλα.

Το Δεκέμβριο του 1988 ηχογράφησε δύο ακόμη εμπορικά albums. Tο 'Sleeping With The Past' και το 'The One'.

 Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του '91 στην κυριακάτικη 'Times' το όνομα του Elton John τοποθετήθηκε μέσα στη λίστα των 200 πλουσιότερων βρετανών προσθέτοντας μερικές ακόμα χιλιάδες δολάρια στον λογαριασμό του. Δύο χρόνια αργότερα προσκάλεσε μερικά από τα δημοφιλή ονόματα της pop μουσικής σκηνής μεταξύ αυτών τη Bonnie Raitt, τον Paul Young, την k.d. lang, το Little Richard και τον George Michael για την ηχογράφηση του άλμπουμ που ονομάστηκε 'Duets' (1993).

Το 1994 ερμήνευσε πέντε καινούργια τραγούδια σε στίχους του Tim Rice, που συμπεριλήφθηκαν στο soundtrack της ταινίας κινουμένων σχεδίων The Lion King. Το ομώνυμο sountrack πραγματοποίησε θεαματικές πωλήσεις σκαρφαλώνοντας στο Νο 1 των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Το 1995 αντιμετώπισε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δίνοντας μια σειρά από άκρως εξομολογητικές συνεντεύξεις οι οποίες αναφέρονταν με στο παρελθόν του. Καυστικός όπως πάντα, έκανε την αυτοκριτική του τόσο στην σεξουαλική του ζωή και τα ναρκωτικά όσο στις διατροφικές του συνήθειες και στην μουσική. Στη συνέχεια, αντάμειψε τους θαυμαστές του με ένα από τα καλύτερα albums της καριέρας του (Σεπτέμβριος 1997).

 Ο θάνατος της καλής του φίλης πριγκίπισσας Diana ήταν ένα πλήγμα γι αυτόν. Η οικογένεια της Diana του ζήτησε να τραγουδήσει στην κηδεία. Η στιγμή ήταν συγκινητική και η εμφάνιση του άψογη όπως πάντα. Διάλεξε να παίξει στο πιάνο το 'Candle In The Wind', ένα κομμάτι που είχε γράψει αρχικά για την μνήμη της Marilyn Monroe και στη συνέχεια τροποποιώντας τους στίχους, το αφιέρωσε στην μνήμη της πριγκίπισσας Diana τη στιγμή που πάνω από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν την κηδεία που τελέστηκε στο Westminster Abbey.

 Αστραπιαία, το 'Candle In The Wind '97' πραγματοποίησε πωλήσεις πέρα από κάθε προηγούμενο, κατακτώντας τον τίτλο του πιο εμπορικού single όλων των εποχών προσπερνώντας ακόμα και το 'White Christmas' του Bing Crosby. Όσο για το άλμπουμ 'The Big Picture' (1997) ήταν μια ακόμα επιτυχία αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά το αστείρευτο ταλέντο του Elton John. Ακολούθησε η συμμετοχή του στη μουσική του μιούζικαλ ‘Aida' (1999), το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ ‘One Night Only' (2000) και το πολύ καλό ‘Songs From The West Coast' (2001) που σε αρκετά σημεία θα σας θυμίσει τον Elton John της δεκαετίας του '70.

Στο "Greatest Hits 1970-2002" θα έχετε την ευκαιρία να πάρετε μια γεύση από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του Elton John μέχρι τις μέρες μας. Πάνω από τριάντα χρόνια επιτυχίες σε δύο cd's με στουντιακά κομμάτια και ένα τρίτο με live ηχογραφήσεις, είναι το υλικό του "Greatest Hits 1970-2002". Αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα best of που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2002.