INXS (Βιογραφία)

Από τα πιο διάσημα ροκ συγκροτήματα της Αυστραλέζικης μουσικής σκηνής, οι INXS δημιουργήθηκαν το 1978 στο Sydney από τους: Michael Hutchence (22/1/1960 – 22/11//1997) φωνητικά, Andrew Farriss (27/3/1959) keyboards και κιθάρα, Garry Gary Beers (22/6/1957) μπάσο, Kirk Pengilly (4/7/1958) κιθάρα, σαξόφωνο και φωνητικά, Jon Farriss (10/8/1961) ντραμς και keyboards και Tim Farris (16/8/1957) κιθάρα.

Ο Andrew Farriss και ο Michael Hutchence ήταν συμμαθητές στο Γυμνάσιο. Γνωρίστηκαν όταν ο Andrew προσπάθησε να αποτρέψει τον Hutchence που έναν καβγά που είχε με κάτι άλλους. Οι δυο τους έγιναν αμέσως φίλοι και στο τέλος ανακάλυψαν ότι υπήρχε κάτι πολύ δυνατό που ένωνε τη φιλία τους ακόμα περισσότερο, η μουσική. Ακόμα και πριν το τέλος του σχολείου, το 1977, είχαν ήδη φτιάξει ένα συγκρότημα, τους "The Farriss Brothers" που αποτελούνταν από τους τρεις αδελφούς Farris (Andrew, Tim και Jon), τον Kirk Pengilly, τον Gary Beers και φυσικά τον Michael Hutchence. Μέσα σε δύο χρόνια το σεξτέτο είχε κατασταλάξει στη μουσική κατεύθυνση που θα ακολουθούσε ενώ ταυτόχρονα άλλαξε το όνομά του στους γνωστούς σε όλους μας INXS (προφέρεται IN EXCESS).

Οι INXS γνώρισαν μεγάλη επιτυχία σχεδόν από την πρώτη στιγμή. Το πρώτο τους single ονομαζόταν "Simple Simon" και είχε έντονες επιρροές από την πανκ μουσική σκηνή καθώς επίσης από την pop και την ska. Το συγκρότημα ξεκίνησε πολύ γρήγορα τις περιοδείες, σχεδόν μόλις τελείωσε την ηχογράφηση του πρώτου του single. Αυτό ήταν κάτι που τους βοήθησε σημαντικά στο να εδραιώσουν το όνομά τους στη μουσική, δημιουργώντας παράλληλα το δικό τους φανατικό κοινό. Εκτιμάται μάλιστα ότι εκείνη την εποχή έδιναν τουλάχιστον 360 συναυλίες το χρόνο σε διάφορα παμπ της Αυστραλίας.

Το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1980 και είχε τον τίτλο "INXS". Ανάμεσα στα τραγούδια που αποτελούσαν το υλικό του, ήταν και το single "Just Keep Walking" (το κομμάτι γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα charts της Αυστραλίας). Το άλμπουμ αυτό διαδέχτηκε πολύ γρήγορα η δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά "Underneath the Colours" (1981) και αμέσως μετά μια περιοδεία που εδραίωσε ακόμα περισσότερο τη μουσική και το στυλ τους, προετοιμάζοντας το έδαφος για το πολύ επιτυχημένο "Shabooh Shoobah" (1983). Το "Shabooh Shoobah" ήταν ο πρώτος δίσκος των INXS που κυκλοφόρησε και εκτός Αυστραλίας κερδίζοντας τις καλύτερες κριτικές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν ο πρώτος δίσκος όπου οι INXS άρχισαν να δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο που ταίριαζε περισσότερο στη χορευτική ροκ παρά στο πανκ, ένα στυλ που υιοθέτησαν και στις δισκογραφικές δουλειές τους που ακολούθησαν. Από το άλμπουμ ξεχώρισε το single "The One Thing", μεγάλη επιτυχία σε πολλές χώρες του κόσμου. Εκείνη την εποχή το συγκρότημα ξεκίνησε την πρώτη του παγκόσμια περιοδεία ενώ αμέσως μετά γνώρισαν ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία με τραγούδια όπως το "Black and White" και το "Don't Change" (το καλύτερο τραγούδι τους κατά την άποψη αρκετών φανατικών οπαδών τους).

 Το 1984 ήταν η χρονιά που το συγκρότημα ηχογράφησε άλλο ένα πολύ καλό άλμπουμ και συγκεκριμένα το "The Swing" με τρία singles να ξεχωρίζουν ("Original Sin", "Burn For You" και "Melting in the Sun"). Στην επιτυχία τους "Original Sin", τη σφραγίδα του έβαλε ο Nile Rodgers. Το single αυτό ήταν καλοδεχούμενο σε πάρα πολλά κράτη και κατάφερε να γνωρίσει τεράστια επιτυχία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί δε, κάλλιστα να συμπεριληφθεί ανάμεσα στα ροκ τραγούδια που χορεύονται στα κλαμπς ακόμα και στις μέρες μας. Το "Burn For You" ήταν ένα ακόμη κομμάτι τους που ξεχώρισε από το ίδιο άλμπουμ. Η διαφορά του με τα μέχρι τότε singles που συνοδεύονταν με video clip, ήταν στο ότι για πρώτη φορά την παραγωγή ανέλαβε ο Richard Lowenstein, γνωστός αργότερα από το βασικό του ρόλο στα περισσότερα video clips του συγκροτήματος. Επίσης αξίζει να πούμε ότι η δισκογραφική τους δουλειά "The Swing" όχι μόνο τα πήγε καλά, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι σήμερα ανάμεσα στα πέντε πιο εμπορικά άλμπουμς στη ιστορία της Αυστραλιανής μουσικής σκηνής.

 Παρ' όλα αυτά οι INXS δεν είχαν φτάσει ακόμα στην καλύτερη φάση της καριέρας τους. Ήταν κάτι που συνέβη το 1985 χάρις στο "Listen Like Thieves". Εκτός του ότι το άλμπουμ έγινε πλατινένιο στην Αμερική πουλώντας πάνω από 1 εκατομμύριο κόπιες, περιείχε και την πρώτη Top10 επιτυχία τους και συγκεκριμένα το single "What You Need" καθώς και κάποια άλλα τραγούδια τους όπως τα "This Time", "Listen Like Thieves" και "Kiss the Dirt (Falling Down the Mountain)". Η ολοένα αυξανόμενη δημοτικότητα των INXS αποδόθηκε σε δύο σημαντικούς παράγοντες: Στο μοναδικό μουσικό στυλ τους (ρυθμικό ροκ) που κανένα άλλο συγκρότημα δεν είχε επινοήσει μέχρι τότε και στις συνεχόμενες περιοδείες που έκαναν γυρίζοντας στην κυριολεξία όλο τον κόσμο.

 Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το "Listen Like Thieves" και μέχρι το επόμενο άλμπουμ τους, τα μέλη του συγκροτήματος έκανε και κάποια άλλα πράγματα. Ο Michael Hutchence, για παράδειγμα, δοκίμασε την τύχη του και σαν ηθοποιός στην παραγωγή του Lowenstein "Dogs in Space" όπου ακουγόταν και το τραγούδι "Rooms for the Memory". Το συγκρότημα ηχογράφησε και άλλα τραγούδια που αποτέλεσαν υλικό σε soundtracks από τις ταινίες "American Anthem", "Crocodile Dundee", "Pretty in Pink" και "The Lost Boys".

 Το 1987 οι INXS είχαν γίνει ένα από τα γνωστότερα συγκροτήματα στον κόσμο. Όσο για το άλμπουμ "Kick", πούλησε 4 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Αμερική και περισσότερες από 10 εκατομμύρια κόπιες σε παγκόσμιο επίπεδο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα, παραμένει ένα από τα δημοφιλέστερα άλμπουμς στην ιστορία της μουσικής κι αυτό χάρις στον τέλειο συνδυασμό ρυθμικών συνθέσεων και εξαίσιων στίχων. Η επιτυχία τους "Need You Tonight" ήταν το βασικό single του άλμπουμ και το τραγούδι που τους ανέβασε στην κορυφή των charts όχι μόνο της Αγγλίας και της Αμερικής αλλά και πολλών άλλων χωρών. Το αντίστοιχο video clip απέσπασε πέντε βραβεία κατά την απονομή των MTV Video Music Awards που πραγματοποιήθηκε το 1988. Το άλμπουμ στο σύνολό του, έβγαλε ένα σημαντικό αριθμό επιτυχιών ("Devil Inside", "New Sensation", "Never Tear Us Apart" και "Guns in the Sky"). Με τις δύο επιτυχημένες περιοδείες που ακολούθησαν, οι INXS είχαν καταφέρει να κατακτήσουν την υψηλότερη θέση στις προτιμήσεις του κόσμου.

Το μέγεθος της επιτυχίας τους ήταν τόσο μεγάλο και οπωσδήποτε κάτι που ξεπέρασε ακόμα και τους υψηλότερους στόχους που είχαν θέσει. Έτσι αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα για να ξεκουραστούν και να επιστρέψουν αργότερα ανανεωμένοι. Πέρασαν δύο χρόνια "δισκογραφικής" αδράνειας αν το κάθε μέλος είχε αρχίσει να κάνει τα δικά του σχέδια για σόλο καριέρα. Η πιο σημαντική σόλο δουλειά ήταν από την πλευρά του Michael Hutchence ο οποίος συνεργάστηκε στο άλμπουμ των Max Q από το χώρο της εναλλακτικής ροκ μουσικής.

 Οι INXS επέστρεψαν στη δισκογραφία το 1990 με το "X", το άλμπουμ που σφράγισε την πρώτη δεκαετία μιας επιτυχημένης καριέρας. Τέσσερα κομμάτια ήταν εκείνα που ξεχώρισαν ("Suicide Blonde", "Disappear", "Bitter Tears" και "By My Side"). Ακολούθησε μια ακόμα περιοδεία τους, με τις περισσότερες συναυλίες να είναι "sold-out" από τις πρώτες κιόλας μέρες και τα εισιτήρια να εξαντλούνται σε χρόνο μηδέν. Τον Ιούλιο του 1991 εμφανίστηκαν μπροστά σε ένα κοινό 80.000 ατόμων. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το "Live Baby Live" με αποσπάσματα από τη συναυλία που έδωσαν στο Wembley.

Όσοι παρακολουθούσαν την πορεία των INXS από την αρχή, σίγουρα ικανοποιήθηκαν για μια ακόμα φορά με το "Welcome to Wherever You Are" (1992), αναμφίβολα ένα από τα πλέον καινοτομικά άλμπουμς που έδειξε το ανανεωμένο πρόσωπό τους. Τραγούδια όπως τα Not Enough Time", "Heaven Sent", "Taste It", "Beautiful Girl" και "Communication", απόδειξαν περίτρανα ότι το συγκρότημα αφομοίωσε το μουσικό ύφος της εποχής χωρίς ωστόσο να αποκλίνει από το στυλ που είχε υιοθετήσει από τις πρώτες του κιόλας ηχογραφήσεις. Ηλεκτρονικοί ήχοι συνδυάστηκαν αρμονικότατα με μουσική ακόμα και από τη δεκαετία του '60. Πολλοί υποστήριξαν μάλιστα ότι το "Welcome to Wherever You Are" είναι το καλύτερο άλμπουμ στην καριέρα των INXS.

 Μέσα στο 1993 το συγκρότημα συνέχισε τις live εμφανίσεις τους αλλά αυτή τη φορά προτίμησε διάφορα μικρά "οικογενειακά" στέκια παρά τις αρένες και τα μεγάλα στάδια. Ακολούθησε το "Full Moon, Dirty Hearts" προσεγγίζοντας περισσότερο το γνωστό τους στυλ (ρυθμικό ροκ), αποφεύγοντας τους πειραματισμούς με άλλα μουσικά ακούσματα. Ξεχώρισαν οι δύο συνεργασίες τους με τον Ray Charles και την τραγουδίστρια των Pretenders, Chrissy Hynde. Το βασικό single του άλμπουμ ήταν το κιθαριστικό "The Gift" με το αντίστοιχο video clip να έχει την υπογραφή του Richard Lowenstein.

 Μετά το "Full Moon, Dirty Hearts" που για πολλούς δεν ήταν ό,τι πιο εμπορικό από πλευράς πωλήσεων, οι INXS άλλαξαν δισκογραφική εταιρία μεταπηδώντας από την Atlantic στην Polygram και ξεκινώντας να ηχογραφούν τις πρώτες τους συλλογές. Η αρχή έγινε το 1994 με το "INXS The Greatest Hits" που μεταξύ άλλων περιείχε δύο ακυκλοφόρητα τραγούδια τους (εκ των οποίων το ένα ήταν το "The Strangest Party" που είχε ηχογραφηθεί στα τέλη της δεκαετίας του '80 αλλά ποτέ δεν είχε συμπεριληφθεί στις δισκογραφικές τους δουλειές).

 Τρία χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 22 Νοεμβρίου του 1997 συνέβη το μοιραίο. Ο τραγουδιστής των INXS, Michael Hutchence, βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου έμενε στο Sydney. Αν και ποτέ το συγκρότημα δεν ανακοίνωσε ποτέ ότι διαλύεται, η πληγή που άφησε ο θάνατος του Hutchence δεν έκλεισε ποτέ. Ο χαμός του αρχηγού και τραγουδιστή των INXS, αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο το δραματικό επίλογο στην ιστορία ενός συγκροτήματος που έμελλε να γίνει από τα μεγαλύτερα στην ιστορία της ροκ.