Sade (Βιογραφία)

 

Το πραγματικό της όνομα είναι Helen Folasade Adu. Η Sade γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1959 στη Νιγηρία. Χάρις στην αισθησιακή φωνή της η Sade κέρδισε από την αρχή την αγάπη του κοινού έχοντας καταφέρει να γίνει μία από τις πιο επιτυχημένες παρουσίες για τη δεκαετία του '80. Οι ρίζες της Sade είναι από τη Νιγηρία και την Αγγλία. Αν και γεννήθηκε στη Νιγηρία, μεγάλωσε στο Essex της Βρετανίας. Σαν έφηβη συνήθιζε να γράφει στίχους. Μαθήτρια ακόμα, εμφανιζόταν στο πλευρό των Arriva, ενός μουσικού σχήματος όπου η Sade συνάντησε τον κιθαρίστα Ray St. John (μαζί του έγραψε στα μέσα της δεκαετίας του '80 το 'Smooth Operator').

Από το 1981 μέχρι το 1983 η Sade συμμετείχε στους Pride. Την επόμενη χρονιά έφτιαξε το δικό της συγκρότημα. Ψυχή του συγκροτήματος ήταν τρία από τα μέλη των Pride (o σαξοφωνίστας Stewart Matthewman, ο κιμπορντίστας Andrew Hale και ο μπασίστας Paul Denman). Η σύνθεση ολοκληρώθηκε με τον ντράμερ Paul Cook. Μεταγενέστερα το σχήμα αυτό ονομάστηκε Sweetback. Μαζί τους η Sade εμφανίστηκε επί σχεδόν ένα χρόνο σε διάφορα κλαμπάκια του Λονδίνου και το 1984 στο πρώτο της single 'Your Love Is King', ένα single που μπήκε στα 10 πρώτα της Μεγάλης Βρετανίας.

Την επιτυχία του single διαδέχθηκε το πρώτο προσωπικό άλμπουμ της Sade "Diamond Life". Η παραγωγή ήταν του Robin Millar. Το "Diamond Life" χαρακτηρίστηκε ένα από τα εμπορικότερα άλμπουμ της δεκαετίας του '80 πουλώντας πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεύτερος δίσκος στην καριέρα της, το "Promise". Τη σύνθεση των τραγουδιών ανέλαβε η ίδια η Sade μαζί με τα περισσότερα μέλη των Sweetback. Από εκεί ξεχώρισαν πολλές επιτυχίες μεταξύ αυτών το 'The Sweetest Taboo' και το 'The First Time'

Επόμενο βήμα της Sade ήταν να δώσει το μουσικό της στίγμα στο soundtrack της ταινίας "Absolute Beginners" (1987) και στη συνέχεια να ξεκινήσει την πρώτη της παγκόσμια περιοδεία που συνέπεσε με την κυκλοφορία του τρίτου της άλμπουμ απ' όπου το single 'Paradise" έφτασε στο Νο 1 των R&B charts της Αμερικής .

Το 1992 ακολούθησε το "Love Deluxe" άλλη μια εξαιρετική δισκογραφική δουλειά από την Sade. Τα singles 'No Ordinary Love' και 'Feel No Pain' έκαναν μεγάλη αίσθηση και στις δύο πλευρές του ατλαντικού αν και σε γενικές γραμμές το άλμπουμ πούλησε περισσότερο στην Αμερική παρά στη Βρετανία (στα charts της Αμερικής έφτασε στο No 3 πουλώντας αρκετά εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ στη Βρετανία μόλις και μετά βίας πήγε μέχρι το No 30).

To 1994 ήταν η χρονιά που η Sade κυκλοφόρησε μία εκπληκτική συλλογή από τα πιο γνωστά τραγούδια της και φέτος, λίγο πριν το τέλος του 2000, η Sade επέστρεψε έπειτα από σχεδόν 7 χρόνια απουσίας ανανεωμένη με το ολοκαίνουργιο άλμπουμ της "Lover's Rock". Και σε αυτή τη δισκογραφική δουλειά, μαζί της οι Sweetback, που κατά τη διάρκεια του 1997 είχαν κυκλοφορήσει κι ένα δικό τους άλμπουμ.

Simply Red (Βιογραφία)

 

 Οι Simply Red σχηματίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '80 και όπως ήταν φυσικό επηρεάστηκαν άμεσα από την soul μουσική της δεκαετίας τους.

Ψυχή του συγκροτήματος είναι ο βρετανός Mick Hucknall που γεννήθηκε στο Manchester στις 8 Ιουνίου του 1960. Το πραγματικό όνομα του είναι Michael James Hucknall. Πριν σχηματιστούν οι Simply Red, o Mick Hucknall ήταν μέλος των Frantic Elevators ενός συγκροτήματος που έπαιζε μουσική έχοντας επιρροές από πανκ. Οι Frantic Elevators ήταν οι πρώτοι που ηχογράφησαν την εντυπωσιακή μπαλάντα 'Holding Back The Years'κομμάτι που 2 χρόνια αργότερα γνώρισε επιτυχία με τους Simply Red.

 Οι Frantic Elevators διαλύθηκαν το 1983. Μερικά όμως μέλη του γκρουπ και συγκεκριμένα ο Tony Bowers (μπάσο), ο Fritz McIntyre (κίμπορντς), ο Tim Kellett (πνευστά), ο Sylvan Richardson (κιθάρα) και ο Chris Joyce (ντραμς) μαζί με τον Mick Hucknall στα φωνητικά, σχημάτισαν τον Οκτώβριο του 1985 τους Simply Red.

Το ντεμπούτο άλμπουμ των Simply Red 'Picture Book'κυκλοφόρησε το 1985 και τα πήγε πολύ καλά στα charts φτάνοντας μάλιστα μέχρι το Νο 2 της Μεγάλης Βρετανίας. Το 'Picture Book'έμεινε στα charts της Μεγάλης Βρετανίας για 30 ολόκληρους μήνες και εξακολούθησε να πουλάει αντίτυπα μέχρι και το 1991 όταν δηλαδή κυκλοφόρησε το επόμενο άλμπουμ των Simply Red. Ακόμα και μέχρι τα τέλη του 1992 το 'Picture Book'εξακολουθούσε να πουλά ακόμα σημαντικά.

 Στο 'Picture Book'υπήρχε η διασκευή του κομματιού των Valentine Brothers''Money's Too Tight To Mention'που μπήκε στα 20 πρώτα των βρετανικών charts. Το επόμενο κομμάτι που ξεχώρισε ήταν το εξίσου χορευτικό 'Come To My Aid'που δεν είχε όμως την τύχη του προηγούμενου single τους, αφού μόλις και μετά βίας έφτασε μέχρι το Νο 66.

Η μεγαλύτερη επιτυχία από το πρώτο τους άλμπουμ ήταν το remake του 'Holding Back The Years'που έφτασε ένα σκαλοπάτι πριν την κορυφή γνωρίζοντας επιτυχία σε όλη την Ευρώπη. Το κομμάτι αυτό ήταν παράλληλα το πρώτο single των Simply Red που κυκλοφόρησε στην Αμερική.

Το δεύτερο άλμπουμ τους ήταν το 'Men And Women'(1989) που περιείχε συνεργασίες του Mick Hucknall με τον μεγάλο συνθέτη της soul μουσικής και συνάμα από τα ιδρυτικά μέλη της Motown Records, τον Lamont Dozier. Από τον 'Men And Women'ξεχώρισαν τα singles 'The Right Thing', 'Infidelity'και η διασκευή της κλασικής σύνθεσης του Cole Porter 'Ev'ry Time We Say Goodbye'.

 Έχοντας φτάσει για δεύτερη φορά στο Νο 2 των άλμπουμς της Αγγλίας, οι Simply Red σκαρφάλωσαν επιτέλους στην κορυφή με το τρίτο τους δίσκο 'A New Flame'. Την επιτυχία 'It's Only Love'την διαδέχτηκε η διασκευή στο κλασικό κομμάτι των Harold Melvin And The Bluenotes 'If You Don't Know Me By Now'που έφτασε μέχρι το Νο 2 στα singles της Μεγάλης Βρετανίας. Από τότε ο Mick Hucknall και η παρέα του έχουν εδραιωθεί ως ένα από τα πλέον επιτυχημένα βρετανικά σχήμα με επιρροές κυρίως από την soul μουσική.

 Το 1991 επεδίωξαν να προσθέσουν στο στυλ τους μουσικές "πινελιές" από hip hop πράγμα που κατόρθωσαν μέσα από την τέταρτη δισκογραφική τους δουλειά 'Stars'. Το άλμπουμ εμπλουτίστηκε με συνεργασίες των Simply Red με τον Michael Jackson, τους U2, τους Dire Straits και τους Guns N'Roses. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό και το άλμπουμ έμεινε για αρκετές εβδομάδες στην κορυφή της Μεγάλης Βρετανίας.

 Τα επόμενα τέσσερα χρόνια απείχαν από την δισκογραφία και τον Οκτώβριο του 1995 με την ευκαιρία συμπλήρωσης 10 ετών καριέρας, κυκλοφόρησαν το αναμενόμενο 'Life'που τα πήγε πολύ καλά όσον αφορά τις πωλήσεις παρόλο που δεν φανέρωσε κάποια νέα "κρίση" δημιουργικότητας. Τα singles που ξεχώρισαν ήταν τα 'Fairground', 'Remembering The First Time'και 'Were In This Together'που σκαρφάλωσαν στις υψηλότερες θέσεις των βρετανικών charts.

Επέστρεψαν στα charts το 1996 με την σύνθεση της Aretha Franklin 'Angel'και το 1997 με το 'Night Nurse'σύνθεση του Gregory Isaacs.

Μέσα στο 1996 συγκέντρωσαν τα πιο γνωστά τραγούδια τους τα οποία και συμπεριέλαβαν στη συλλογή τους 'Greatest Hits'.

Το έκτο άλμπουμ στην καριέρα τους ήταν το 'Blue'΄που κυκλοφόρησε το 1998 θυμίζοντας ιδιαίτερα το ευχάριστο soul στυλ του 'A New Flame'. Το 'Blue'περιείχε μεταξύ άλλων τη διασκευή της παλιάς επιτυχίας των Hollies 'The Air That I Breathe'.

 Το 1999 ο Mick Hucknall και η παρέα του επέστρεψαν με το 'Love & The Russian Winter'απ 'όπου ξεχώρισε η πολύ καλή συνεργασία τους με τον αγέραστο Tom Jones στο single 'Ain't That A Lot Of Love'καθώς και η σύνθεση του ίδιου του Mick Hucknall 'Υour Eyes'. Στις αρχές του 2003 ηχογράφησαν το άλμπουμ "Home" απ’ όπου ξεχώρισε το "Sunrise", ένα κομμάτι βασισμένο στην κλασική επιτυχία του δίδυμου Daryl Hall & John Oates, "I Can’t Go For That".

Οι Simply Red είναι εξίσου εκπληκτικοί στις live εμφανίσεις τους αφού κάθε φορά φροντίζουν να εμφανίζονται με μια σειρά από αξιόλογους μουσικούς. Τα τελευταία χρόνια η μπάντα των Simply Red αποτελείται από τους:

MICK HUCKNALL- φωνητικά

IAN KIRKHAM - σαξόφωνο

GOTA YASHIKI - ντραμς

DEE JOHNSON και SARAH BROWN - πίσω φωνητικά

TIM VINE - κίμπορντς

KENJI (SUZUKI) JAMMER και MARK JAIMES - κιθάρα

WAYNE STOBBARD - μπάσο

JOHN JOHNSON - τρομπόνι

KEVIN ROBINSON - τρομπέτα

CHRIS DE MARGARY - σαξόφωνο και φλάουτο

Τον Μαϊο στην Ελλάδα οι Roxette ! ! !

Τον Μαϊο στην Ελλάδα οι Roxette

Το δημοφιλές συγκρότημα Roxette απο την Σουηδία που έκανε θραύση την δεκαετία του 80΄ με τεράστιες επιτυχίες όπως το “It Must Have Been Love”, “Listen To Your Heart”, “Joyride”, “How Do You Do!”, “Dangerous”, “Fading Like A Flower” και “Dressed For Success” ανα μένεται να εμφανιστεί στην Ελλάδα την Παρασκευή 27 Μαϊου του 2011 στο Terra Vibe Park.

Η Marie Fredriksson και ο Per Gessle, μετά τις έξι sold out συναυλίες που πραγματοποίησαν το περσινό καλοκαίρι, επιστρέφουν στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα γεμάτοι ενθουσιασμό. Την τελευταία φορά που οι Roxette έκαναν περιοδεία στην Ευρώπη ήταν το 2001. Ωστόσο η τελευταία παγκόσμια περιοδεία τους έγινε το 1994 – 95 προωθώντας το album “Crash! Boom! Bang!”.

Το δημοφιλές συγκρότημα έχει  πουλήσει πάνω από 75 εκατομμύρια albums και τα τραγούδια.

Roxette (Βιογραφία)

Οι Roxette είναι από τα γνωστότερα συγκροτήματα της σύγχρονης pop μουσικής σκηνής που σχηματίστηκαν στη Σουηδία το 1985. Την ψυχή των Roxette αποτελούν η Marie Fredriksson (γεννήθηκε στις 30 Μαϊου του 1958 στη Σουηδία) και ο Per Gessle (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1965 στη Σουηδία). Ο Gessle ήταν ήδη γνωστός από τις αρχές της δεκαετίας του '80 σαν μέλος της new wave μπάντας Gyllene Tider. Το ταλέντο του είχε ανακαλύψει ο μάνατζερ των Abba Thomas Johannson την εποχή που έψαχνε για μουσικούς που θα συμμετείχαν στο προσωπικό άλμπουμ της Frida. Εν τω μεταξύ η Marie Fredriksson από το 1977 συνέθετε και ερμήνευε τραγούδια συμμετέχοντας κατά περιόδους σε διάφορα συγκροτήματα. Μία από τις συμμετοχές της ήταν το 1981 στους Gyllene Tider, το συγκρότημα όπου τότε ήταν μέλος ο Per Gessle.

 Το 'Neverending Love' ήταν μια δοκιμή για να δουν αν τα καταφέρνουν να τραγουδήσουν στα Αγγλικά κι έγινε μεγάλη επιτυχία στη Σουηδία. Η γνωριμία του Gessle με την Fredriksson έμελλε να δημιουργήσει το 1985 τους Roxette οι οποίοι πήραν το όνομά τους από ένα τραγούδι της δεκαετίας του '70 που ανήκε σε μια από τις αγαπημένες μπάντες του Per Gessle, τους Dr. Feelgood.

Το 1986 οι Roxette υπογράφουν με την EMI ηχογραφώντας το πρώτο τους άλμπουμ 'Pearls Of Passion' που κυκλοφόρησε μόνο στη Σουηδία. Ένα χρόνο αργότερα κάνουν την πρώτη τους περιοδεία δίνοντας συναυλίες σε μεγάλες πόλεις της Σουηδίας. Το 1988 το άλμπουμ τους 'Look Sharp!' κυκλοφορεί αρχικά μόνο στη Σουηδία. Εκείνη τη χρονιά συνέβη κάτι περίεργο.  Ένας Αμερικανός φοιτητής που είχε επισκεφθεί τη Σουηδία, άκουσε τα τραγούδια των Roxette και αμέσως αγόρασε το άλμπουμ παίρνοντας το μαζί του στην Αμερική. Στην συνέχεια έπεισε τον Brian Phillips, διευθυντή προγράμματος ενός τους μεγαλύτερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Minneapolis να το ακούσει. Πολύ σύντομα το single 'The Look' πήγε Νο.1 στο airplay του ραδιοφωνικού σταθμού.

Αντίγραφα του single μοιράζονταν από τον ένα ραδιοφωνικό σταθμό στον άλλον με αποτέλεσμα το 'The Look' να γίνει μεγάλη επιτυχία χωρίς να έχει κυκλοφορήσει επίσημα στην Αμερική.  Τελικά στις αρχές του 1989 όχι μόνο το 'The Look' αλλά ολόκληρο το άλμπουμ των Roxette κυκλοφόρησε επίσημα και έξω από τα σύνορα της Σουηδίας. Το 'The Look' πήγε αμέσως στο Νο 1 σε πολλές χώρες. Το 'Look Sharp!' πούλησε περισσότερα από 8 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο. Την ίδια χρονιά οι Roxette έκαναν περιοδεία στην Ευρώπη. Στο μεταξύ κι άλλα τραγούδια του άλμπουμ κυκλοφόρησαν σε singles όπως το Νο 1 'Listen To Your Heart' και το 'Dangerous'.

 Το 'It Must Have Been Love (Christmas For The Broken Hearted)', ήταν ένα κατά κάποιο τρόπο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που είχε συνθέσει ο Per Gessle το 1987. Αφού υπέστη κάποιες τροποποιήσεις το 'It Must Have Been Love'χωρίς πλέον αναφορές στα Χριστούγεννα, ακούστηκε τρία χρόνια αργότερα στην ταινία 'Pretty Woman' (Julia Roberts - Richard Gere). Το 'It Must Have Been Love' πήγε στο Νο 1 σε πολλές χώρες και το soundtrack της ταινίας πούλησε 9 εκατομμύρια αντίτυπα.

Το τρίτο άλμπουμ των Roxette 'Joyride' κυκλοφόρησε το 1991 πουλώντας 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Το ομότιτλο single σκαρφάλωσε στο Νο 1 των charts αρκετών χωρών και ήταν το μοναδικό video clip που μετέδωσε το MTV 12 φορές μέσα σε μία μέρα. Άλλα singles που γνώρισαν παρόμοια επιτυχία ήταν τα 'Spending My Time' και 'Fading Like A Flower (Every Time You Leave)'.

 Κατά τη διάρκεια του 1991 οι Roxette πραγματοποιούν μια ακόμα περιοδεία αυτή τη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο. Η 'Join The Joyride Tour' όπως την ονόμασαν, ήταν η πιο επιτυχημένη περιοδεία των Roxette με 108 συναυλίες τους σε περισσότερες από 87 χώρες συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Κίνας.

Αποσπάσματα από συναυλίες που έδωσαν μεταξύ άλλων στη Βραζιλία, Αργεντινή, Αυστραλία και Αμερική, αποτέλεσαν το υλικό του άλμπουμ τους 'Tourism - Songs from studios, stages, hotel rooms & other strange places' που κυκλοφόρησε το 1992 πουλώντας περισσότερα από 7 εκατομμύρια αντίτυπα.

Το 1993 το τηλεοπτικό κανάλι MTV καλεί τους Roxette να ερμηνεύσουν Unplugged μερικά από τα τραγούδια τους ενώ την ίδια χρονιά ηχογραφούν το single 'Almost Unreal' για το soundtrack της ταινίας 'Super Mario Bros'.

 Μια χρονιά αργότερα οι Roxette κυκλοφορούν ένα ακόμη άλμπουμ, το 'Crash! Boom! Bang!' που πραγματοποίησε πωλήσεις 5 εκατομμυρίων αντιτύπων κυρίως στην Ευρώπη. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε διαφορετική έκδοση στην Αμερική δεν πούλησε όμως παρά μόνο 1 εκατομμύριο κόπιες. Οι Roxette έκαναν μία ακόμη περιοδεία και το 1995 κυκλοφόρησαν ένα Greatest Hits με 14 μεγάλες επιτυχίες και τέσσερα καινούργια τραγούδια τους. Πριν από αυτό όμως, προηγήθηκε μια συλλογή με B-sides και Remixes ενώ σε μερικές χώρες κυκλοφόρησε επίσης το 'Rarities' που περιείχε ορισμένα demos και μερικά τραγούδια που είχαν τραγουδήσει οι Ροχεττε στο MTV Unplugged.

 Στις αρχές του 1996 οι Roxette προκειμένου να ικανοποιήσουν το τεράστιο αριθμό θαυμαστών τους από την Λατινική Αμερική, κυκλοφορούν το 'Baladas En Espanol' με μερικές από τις πιο γνωστές μπαλάντες τους ηχογραφημένες στα Ισπανικά. Αν και κανένα μέλος των Roxette δεν ξέρει να μιλά Ισπανικά, το άλμπουμ αγκαλιάστηκε θερμά από όλα τα Ισπανόφωνα κράτη.

 Το 1997 οι Roxette ανανενώνουν το δισκογραφικό τους συμβόλαιο με την EMI για άλλα 10 χρόνια και το πρώτο τους άλμπουμ 'Pearls Of Passion' που είχε κυκλοφορήσει αρχικά ο 1986 μόνο στη Σουηδία, επανακυκλοφορεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τα επιπλέον τραγούδια που προστέθηκαν σε αυτή την επανακυκλοφορία ήταν το ομότιτλο και το 'Turn To Me'.

 Στα τέλη του 1998 κι έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια αποχής τους από το στούντιο, οι Roxette επιστρέφουν στη δισκογραφία με το 'Have A Nice Day' και πρώτο single να ξεχωρίζει το 'Wish I Could Fly' που γνώρισε μεγάλη επιτυχία ακόμα και στην Αμερική. Επόμενο single ήταν το 'Anyone' συνοδευόμενο με ένα video clip που πολλά κανάλια προτίμησαν να το μεταδώσουν μετά τις 10 το βράδυ επειδή πίστευαν ότι το περιεχόμενό του ωθούσε τους νέους στην αυτοκτονία. Τρίτο single ήταν το 'Stars' του οποίου η χορευτική έκδοση ακούστηκε πολύ κυρίως το καλοκαίρι του '99.

Η είσοδος της νέας χιλιετίας βρίσκει τους Roxette στο στούντιο να ετοιμάζουν το νέο τους άλμπουμ 'Room Service' απ΄ όπου ήδη ξεχωρίζει το πρώτο single 'The Centre Of The Heart (Is A Suburb To The Brain)'.

R.E.M. (Βιογραφία)

Οι R.E.M. σχηματίστηκαν στην πόλη Αθήνα της Georgia το 1980 και αποτελούνται από τους: Michael Stipe (John Michael Stipe, γεν. 4 Ιανουαρίου 1960, Decatour, Georgia) φωνητικά, Peter Buck (Peter Lawrence Buck, γεν. 6 Δεκεμβρίου 1956, Berkeley, California) κιθάρα, Mike Mills (Michael Edward Mills, γεν. 17 Δεκεμβρίου 1958, Orange, California) μπάσο, Bill Berry (William Thomas Berry, γεν. 31 Ιουλίου 1958, Duluth, Minnesota) drums.

Ο τραγουδιστής Michael Stipe και ιδρυτικό μέλος των R.E.M., μεγάλωσε σε μη-μουσικό περιβάλλον, με πατέρα στρατιωτικό. Εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του έπρεπε να μετακομίζουν συνέχεια. Ο Stipe ήταν ένα ντροπαλό παιδί που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων με τις δύο αδελφές του Lynda και Cyndi. Από το 1975 άρχισε να διαβάζει άρθρα για την Patti Smith και την underground σκηνή της Νέας Υόρκης. Η ζωή του άλλαξε όταν αγόρασε τρία συγκεκριμένα albums: το "Horses" της Patti Smith, το "Pink Flag" των Wire και το "Marquee Μoon" των Television.

Το 1978, ο Stipe γράφτηκε στο τμήμα Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου της Αθήνας της Georgia όπου σπούδασε ζωγραφική και φωτογραφία και ανέπτυξε το ενδιαφέρον του για τον σουρεαλισμό. Γνώρισε τον ιδιοκτήτη του τοπικού δισκοπωλείου Wuxtry και οι δυο τους αποφάσισαν να φτιάξουν μια μπάντα προσεγγίζοντας τους δύο φίλους και σπουδαστές Mike Mills και Bill Berry, οι οποίοι έπαιζαν σε διάφορα τοπικά southern rock συγκροτήματα του Macon.

Τον Απρίλιο του 1980, οι τέσσερίς τους σχημάτισαν τους R.E.M. (αρχικά τους ονόμάζαν Rapid Eye Movement) και άρχισαν να κάνουν πρόβες σε μια παλιά επισκοπιανή εκκλησία που είχε μετατραπεί σε στούντιο. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς έδωσαν την πρώτη τους συναυλία εκτός Georgia και συγκεκριμένα στο Chapel Hill της Βόρειας Carolina όπου και γνώρισαν το μελλοντικό τους manager Jefferson Holt. Αν και είχαν επηρεαστεί θεωρητικά από το punk do-it-yourself ύφος, ο ήχος τους ήταν κοντά σε αυτόν των Byrds -ενεργητικό folk rock- με τα εκκεντρικά φωνητικά του Stipe να δίνουν το σήμα κατατεθέν τους.

Το 1981 οι R.E.M. μπήκαν στο στούντιο του Mitch Easter στο Winston - Salem της Βόρειας Carolina. Τα δύο πρώτα τους τραγούδια τους, τα "Radio Free Europe" και "Sitfing Sfill" κυκλοφόρησαν σε ένα single. Ειδικά το "Radio Free Europe" κέρδισε τις εντυπώσεις κι έτσι η μπάντα τον Οκτώβριο ξαναγύρισε στο στούντιο του Easter για να ηχογραφήσει το πρώτο της μίνι LP.

Το 1982 υπέγραψαν στην I.R.S. και κυκλοφόρησαν το "Chronic Τown". Οι κριτικές ήταν ενθουσιώδεις. Το πρώτο τους album "Murmur" (Νο36, το 1983) επίσης χαιρετίστηκε ως σπουδαίο από όλους και περιλάμβανε μια πιο σφιχτή εκτέλεση του "Radio Free Europe". Το επόμενο album τους "Reckoning" (Νο 27, το 1984) περιλάμβανε το single "So. Central Rain (I'm Sorry) " και για μια ακόμη φορά κέρδισε διθυραμβικές κριτικές.

Το συγκρότημα προσέλαβε τον folk rock παραγωγό Joe Boyd (Fairport Convnetion, Richard Thompson) για το "Fables Of Reconstruction" (Νο28 το 1985) που παρουσίαζε ένα θολό, ψυχεδελίζοντα ήχο. Το πείραμα συνεχίστηκε και στο επόμενο album "Life's Rich Pageanf" (Νο21, το 1986) με παραγωγή από τον Don Gehman (John Mellencamp) που ενθάρρυνε τον Stipe να τραγουδάει πιο καθαρά. Το single που ξεχώρισε από αυτό το album ήταν το "Fall Οn Me" και συνοδευόταν από ένα video , σκηνοθετημένο από τον ίδιο τον Stipe.

Η πρώτη τεράστια επιτυχία των REM ήταν το "The One Ι Love" (Νο9), ένα τραγούδι που είχε θέμα την προδοσία, ωστόσο «παρεξηγήθηκε» παγκοσμίως ως ερωτικό.

Το "The One I Love" περιεχόταν στο album "Document" (Νο10, το 1987) που ήταν και το τελευταίο τους στην ανεξάρτητη LR.S.

Οι R.E.M. ηχογράφησαν το πρώτο "πολυεθνικό" album το 1988 και είχε τίτλο "Green" (Νο12, το 1988). Από εκεί ξεχώρισε το single τους "Stand" (Νο6), ίσως το απλούστερο ως τότε κομμάτι τους αλλά και το "Ροp Song '89" (Νο86) που παρωδούσε τον κόσμο της δισκογραφικής βιομηχανίας. Το album "Dead Letter Office" (Νο52, το 1987) ήταν μια συλλογή με b-sides από την καριέρα τους στην I.R.S. και το "Eponymous" (Νο44 το 1988) μια συλλογή με τα singles τους από την ίδια περίοδο.

Το 1991, αφού επέστρεψαν από την εξαντλητική περιοδεία για το "Green", κυκλοφόρησαν το "Out Of Time" που έφτασε στο Νο1 και έγινε τριπλά πλατινένιο. Σε αυτό περιλαμβάνονταν τα singles "Losing Μy Religion" (Νο4), η μεγαλύτερη επιτυχία τους στον κόσμο με ένα εικαστικό video clip (σε σκηνοθεσία Μ. Night Shaymalan, σκηνοθέτη των κινηματογραφικών επιτυχιών "Sixth Sense" και "Unbreakable') που απαγορεύτηκε από τις ιρλανδικές Αρχές για τις αμφισβητούμενες ομοφυλοφιλικές εικόνες του και "Shiny Happy People" μια συνεργασία τους με την Kate Pierson των Β52's.

Ακολούθησε το άλμπουμ τους "Automatic For The People" (Νο2, το 1992) ήταν πιο εσωτερικό και μελαγχολικό και έβγαλε επιτυχίες όπως τα "Drive" (Νο28), "Μan On The Μοοn" (Νο30) και "Everybody Hurts" (Νο29). Τα μέρη των εγχόρδων επιμελήθηκε στο album ο John PauΙ Jones των Led Zeppelin.

Από τα τελευταία χρόνια των 80's, οι REM έγιναν ακτιβιστές, προσκαλώντας την Greenpeace να τοποθετεί πανό και περίπτερα στις συναυλίες τους και συμμετέχοντας οι ίδιοι στην τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης τους. Ο Stipe έκανε τακτικά δηλώσεις για το περιβάλλον, τα δικαιώματα των ζώων και τους άστεγους. Ο Stipe επίσης προώθησε και άλλους καλλιτέχνες, όπως ο ζωγράφος Reverend Howard Finster, ο σκηνοθέτης Jim McKay (με τον οποίον άνοιξε την κινηματογραφική εταιρία C-00) και ο folk τραγουδιστής Vic Chesnutt.

Συνεργάστηκε επίσης με τον rapper KRS-1 των Boogie Down Productions και την Natalie Merchant των 10.000 Maniacs, ενώ έκανε και βοηθητικά φωνητικά στους Golden Palominos. Ο Peter Buck έκανε παραγωγές στον Kern Kinney των Drivin' Ν' Cryin' και τον Charlie Pickett. Το 1990, ο Buck και ο Warren Zevon δημιούργησαν την μπάντα των Hindu Love Gods οι οποίοι κυκλοφόρησαν το ομότιτλο album στην Giant Records.

Το 1994 επέστρεψαν στο προσκήνιο με το album "Monster" που περιλάμβανε και τη συνεργασία του Thurston Moore των Sonic Youth σε ένα κομμάτι. Τα singles που ξεχώρισαν από αυτή τη δισκογραφική δουλειά ήταν τα: "What's The Frequency Kenneth?", "Bang And Blame", "Strange Currencies", "Tongue" και "Crush With Eyeliner".

Όμως κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους για την υποστήριξη του "Monster", ο Bill Berry κατέρρευσε επί σκηνής από ανεύρυσμα στον εγκέφαλο (την 1η Μαρτίου 1995 στη Ζυρίχη). Μετά από την ανάρρωση του Berry, οι R.E.M. ηχογράφησαν το "New Adventures In Hi-Fi" που κυκλοφόρησε το 1996. Τα singles που ξεχώρισαν από εκεί ήταν το "Εbοw The Letter", το "Bittersweet Me" και το "Electrolite". Αυτό ήταν και το τελευταίο album με τον Bill Berry στη σύνθεσή τους.

Την επόμενη χρονιά, ο Peter Buck εμφανίστηκε στο συγκρότημα των Tuatara που έπαιζαν lounge pop jazz και στους Minus 5 (μαζί με τον Scott McGauphey των Young Fresh Fellows). Το "Up" του 1998 ήταν το πιο μελαγχολικό album τους με singles όπως τα "Daysleeper", "Lotus", "At My Most Beautiful", "Suspicion".

Τα Χριστούγεννα του 1999 κυκλοφόρησαν το single "The Great Beyond", ένα από τα πέντε τραγούδια με τα οποία συμμετείχαν στο soundtrack της ταινίας "Μan Οn The Μοοn" με τον Jim Carrey. Την άνοιξη του 2001 κυκλοφορεί το καινούριο τους album "Reveal" με πρώτο single το "Imitation Of Life".

Σήμερα, εν έτη 2004, οι R.E.M. επιστρέφουν δυναμικά με έναν ολοκαίνουργιο δίσκο με τίτλο "Around the Sun"

Προσοχή επικίνδυνος ιός στο facebook.

Μέχρι να λυθεί το πρόβλημα από το facebook καλό θα ήταν να μιλάτε μέσω μηνυμάτων και να αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε την ανοικτή συνομιλία (chat) υπάρχει κίνδυνος σοβαρός για τον υπολογιστή σας .

Σας αγαπάμε και αυτό το σας το δείξαμε από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το πρόβλημα κάνοντας ανάρτηση από την σελίδα μας στον (τοίχο) του facebook.

Ελπίζουμε τώρα στην τεχνική υποστήριξη του facebook να είναι σύντομη και αποτελεσματική γιατί αρκετά έπαιξαν με τα νεύρα μας.

Ευχαριστούμε

Γιώργος Σχοινάς & Ανδρέας Φωκάς  

Lionel Richie (Βιογραφία)

 

Ο Lionel Richie γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1949 στην Αλαμπάμα και μεγάλωσε στην πανεπιστημιούπολη του Tuskegee Institute εκεί όπου εργαζόταν ο παππούς του. Το 1967 ο Lionel όταν ακόμη έπαιζε σαξόφωνο, συνάντησε τον κιθαρίστα Thomas McClay. Μαζί με τον τρομπετίστα William King, έφτιαξαν τους Mystics.

 Κάπως έτσι ξεκίνησε η σχέση του με την μουσική. Λίγο αργότερα οι Mystics απέκτησαν άλλα 4 μέλη (Jimmy Johnson-σαξόφωνο, Michael Gilbert-μπάσο και κύρια φωνητικά, Milan Williams - κίμπορντς, Andre Callaghan-ντραμς).

Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Commodores. Το όνομα αυτό ανακάλυψε τυχαία ο William King ψάχνοντας σε ένα λεξικό αποφασίζοντας στην συνέχεια να βαφτίσει έτσι τους Mystics. Ο Lionel Richie ήδη από το 1972 κατείχε την πρώτη θέση στο συγκρότημα κάνοντας πλέον τα βασικά φωνητικά. Οι Commodores γνώρισαν πολλές επιτυχίες κυρίως μέσα στην δεκαετία του '70. Μερικές από αυτές το 'Machine Gun' (1974), το 'Easy' και το 'Brick House' (1977), το 'Just To Be Close To You' (1976) και το 'Three Times A Lady' (ήταν το κομμάτι που έγραψε το 1979 ο Lionel Richie και το οποίο τους χάρισε 7 μουσικά βραβεία).

 Το 1980 το συγκρότημα ψηφίστηκε ως το δημοφιλέστερο της χρονιάς. Μπαλάντες όπως το 'Still' λατρεύτηκαν απ' όλο τον κόσμο και ακόμα και σήμερα ακούγονται με νοσταλγία. Το 1981 ο Lionel Richie έγραψε το ΤΟΡ 10 'Lady', μια περίφημη μπαλάντα που έμεινε στην ιστορία της μουσικής, ερμηνευμένη αρχικά από τον Kenny Rogers πουλώντας 16 εκατομμύρια αντίτυπα και πλουτίζοντας την συλλογή του Lionel Richie με αρκετά μουσικά βραβεία. Το ίδιο κομμάτι τραγούδησε μετά από αρκετά χρόνια ο ίδιος ο Lionel συμπεριλαμβάνοντάς του στη δισκογραφική του δουλειά «Time». Μέσα στο 1981 έκανε επίσης ένα καταπληκτικό ντουέτο με την Diana Ross. Ήταν το 'Endless Love' σε στίχους και παραγωγή του ίδιου.

Το κομμάτι αποτέλεσε το μουσικό θέμα της ομώνυμης ταινίας στην οποία πρωταγωνιστούσε η Μπρουκ Σηλντς.

Το 1982 μέλος ακόμα των Commodores, κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό single 'Truly' που του χάρισε το βραβείο του καλύτερου σόλο καλλιτέχνη της χρονιάς. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο πρώτο του σόλο άλμπουμ «Lionel» το οποίο και πούλησε 4 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Αμερική. Στις 17 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους Commodores πράγμα που συνέπεσε με τον ξαφνικό θάνατο του καλού του φίλου και συνεργάτη Benjamin Ashburn. Τα δύο αυτά γεγονότα ήταν ένα φοβερό χτύπημα για τους Commodores που αποφάσισαν όμως να συνεχίσουν χωρίς τον Lionel ο οποίος ακολούθησε ξεχωριστό δρόμο.

 Μετά το πρώτο προσωπικό single του Lionel Richie 'Truly', ακολούθησε το 'You Are' που έφτασε μέχρι το Νο 2 στα R&B charts και μέχρι το 4 στα POP charts των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακολούθησε το 'My Love'. Ο Lionel βρισκόταν ήδη στο κατώφλι της επιτυχίας που ήρθε μέσα στον Οκτώβριο του 1983 με το δεύτερο σόλο άλμπουμ του «Can't Slow Down» το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν την ίδια χρονική περίοδο που οι Commodores κυκλοφορούσαν το πρώτο τους Greatest Hits. Το πρώτο single που ξεχώρισε από το «Can't Slow Down» ήταν το 'All Night Long (All Night)' που δεν έμεινε μόνο στο Νο 1 της Αμερική. Άλλες 8 χώρες φιλοξένησαν αυτό το κομμάτι στην πρώτη θέση των charts εκτός από την Μ. Βρετανία όπου έφτασε μέχρι το Νο 2. Δεν ήταν όμως το μόνο single που ξεχώρισε από αυτή τη δισκογραφική δουλειά. Το χορευτικό 'Running With The Night' και οι μπαλάντες 'Stuck On You', 'Penny Lover' και 'Hello' έφθασαν στο TOP 10 στους πίνακες επιτυχιών της Αμερικής. Μέσα στις 10 πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας του, το «Can't Slow Down» είχε πουλήσει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Αμερική και πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο κάνοντας το ένα από τα πιο εμπορικά άλμπουμ στην ιστορία της Motown. Το όνομα του Lionel Richie βρισκόταν στην κορυφή ταυτόχρονα σε singles και albums, κάτι που μόνο ο Michael Jackson έχει καταφέρει μέχρι τότε.

Τότε συνέβη κάτι συνταρακτικό. Το αεροπλάνο που ο Lionel Richie ταξίδευε συνετρίβη κοντά στην Αριζόνα. Όλοι νόμιζαν ότι ο Lionel ήταν νεκρός. Εκείνος όμως σώθηκε από θαύμα συνεχίζοντας μέχρι σήμερα να χαρίζει στο κοινό του καταπληκτικά τραγούδια!!

Το 1984 έγραψε το 'Missing You' και έστω και καθυστερημένα απέδωσε τον δικό του φόρο τιμής στον αδικοχαμένο τραγουδιστή της σόουλ Marvin Gaye. Το τραγούδι ερμήνευσε η Diana Ross φτάνοντας στην κορυφή των R&B charts και μέσα στα 10 πρώτα στα HOT 100 singles της Αμερικής. Στις 12 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, παρουσιάστηκε στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες την οποία παρακολούθησαν σχεδόν 6 δισεκατομμύρια άνθρωποι.

 Μέσα στο 1985 μαζί με τον Michael Jackson έγραψε το 'We Are The World'μαζί με την πολύτιμη βοήθεια του μεγάλου παραγωγού Quincy Jones. Στο 'We Are The World' συμμετείχαν 46 μεγάλα αστέρια της μουσικής (USA for AFRICA). Τα έσοδα από τις πωλήσεις του διατέθηκαν για να βοηθηθούν τα πεινασμένα παιδιά της Αφρικής. Λίγο αργότερα πήρε μέρος στη εκδήλωση Live Aid. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ερμήνευσε το 'Say You, Say Me', άλλο ένα Νο 1 single (το ένατο κατά σειρά στην σόλο καριέρα του), που ακουγόταν στην ταινία 'White Nights'.

Οι διακρίσεις και τα μουσικά βραβεία έγιναν ακόμα περισσότερα για τον Lionel Richie αφού διακρίθηκε μέσα στο 1984 μεταξύ των άλλων για τον τίτλο του καλύτερου καλλιτέχνη της χρονιάς, του καλύτερου συνθέτη και του καλύτερου παραγωγού. Μέσα στην ίδια χρονιά μαζί με τον Quincy Jones και τον Rod Temperton έγραψαν την μουσική για την έβδομη ταινία του Στήβεν Σπηλμπεργκ 'The Color Purple'.

Τον Ιούνιο του 1986 κυκλοφόρησε το «Dancing On The Ceiling» απ' όπου ξεχώρισε το ομώνυμο, το 'Love Will Conquer All' και το 'Ballerina Girl'. Μετά απ' όλα αυτά, ακολούθησε η περιοδεία του 'Lionel Richie's Outrageous Tour' με χορηγό την Pepsi Cola. Η σκηνικό κάθε φορά ήταν εντυπωσιακό και την κάθε συναυλία άνοιγε η Sheila E.

Κι ενώ από την άλλη πλευρά οι Commodores είχαν πάρει το δικό τους δρόμο, τον Μάρτιο του 1987, ο Lionel Richie κυκλοφόρησε άλλο ένα single. Ήταν το 'Sela' . Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Webley. Η συναυλία ήταν καταπληκτική και άφησε εποχή.

Μετά το «Dancing On The Ceiling» ακολούθησε το «Back To Front» (1992), το τελευταίο άλμπουμ που ο διάσημος πλέον τραγουδιστής κυκλοφόρησε στην δισκογραφική εταιρεία Motown. Ένα κατά κάποιο τρόπο Βest όπου υπήρχαν μόνο 3 καινούργια sinles. Το 'Do It To Me', το 'My Destiny' και το 'Love, Oh Love'. Το άλμπουμ πούλησε σε όλο τον κόσμο 9 εκατομμύρια αντίτυπα και έγινε πλατινένιο στην Αμερική.

 Από τότε και για επόμενα 4 χρόνια ακολούθησε μία βαριά σιωπή. Ο θάνατος του πατέρα του και ο χαμός του καλύτερου φίλου του που έπασχε από Aids, έκαναν το Lionel Richie να σιωπήσει για κάποιο χρονικό διάστημα. Το 1996 επέστρεψε στην δισκογραφία. Αυτή τη φορά υπογράφοντας με την Mercury και ηχογραφώντας το «Louder Than Words». Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε ως επί το πλείστον από τον ίδιο και το James Anthony Carmichael ο οποίος είχε κάνει και την παραγωγή στα πρώτα σόλο singles του. Επίσης σε 3 από τα κομμάτια του άλμπουμ (μεταξύ αυτών ήταν το single 'Ι Don't Wanna Lose You' ) έκανε την παραγωγή το δίδυμο Jimmy Jam & Terry Lewis και σε μερικά άλλα ο David Foster. Αξίζει να σημειωθεί και η συνεργασία του Babyface στο single 'Ordinary Girl'. To τρίτο και τελευταίο single που ξεχώρισε από το 'Louder Than Words' ήταν το 'Still In Love' στα τέλη Οκτωβρίου του 1996.

Τον Μάρτιο του 1998 βγήκε ένα ακόμα Greatest Hits που περιείχε κυρίως όλες τις μπαλάντες του. Το άλμπουμ λεγόταν «Truly-The Love Songs».

Εκείνη η χρονιά ήταν η κατάλληλη για το «Time» που κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι του 1998. To «Time» θίγει σε γενικές γραμμές τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι χωρίς όμως να παραβλέπει την αγάπη και τον έρωτα που πάντα ο Lionel ξέρει να υμνεί μέσα από τα τραγούδια του.

Μετά το "Time" ακολούθησε το "Rainessance" (2000) από το οποίο μεταξύ άλλων ξεχώρισε το "Angel". Οι δίσκοι του Lionel Ritchie (είτε σαν μέλος των Commodores είτε ως σόλο καλλιτέχνης) έχουν πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης με 13 συνεχόμενες Top10 επιτυχίες στην Αμερική και 22 συνεχόμενες στο Top20 της Μ. Βρετανίας. Έχει κερδίσει 5 βραβεία Grammy, 1 Oscar και 10 American Music Awards. Θυμηθείτε επίσης ότι το 1984 η επιτυχία του "All Night Long" είχε ακουστεί κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Los Angeles από ένα κοινό που ξεπέρασε τα 2,3 εκατομμύρια άτομα.

Ο Lionel Ritchie επέστρεψε στη δισκογραφία μέσα στο 2002 με το "Encore" ένα άλμπουμ κατά κύριο λόγο live. Στο "Encore" περιέχονται επίσης δύο στουντιακά κομμάτια, το "Goodbye" και το "To Love A Woman" όπου ο Lionel συνεργάζεται με τον Enrique Iglesias.