Τhe Clash (Βιογραφία)

Οι Clash σχηματίστηκαν το καλοκαίρι του 1976. Αποτελούνταν από τους Bernard Rhodes, Mick Jones, Paul Simonon, Keith Levene, Terry Chimes και τον αείμνηστο Joe Strummer ο οποίος πριν γίνει μέλος στο συγκρότημα συμμετείχε σε μια ροκ μπάντα, τους 101ers. Όταν ο Strummer είδε τους Sex Pistols σε μια ζωντανή τους εμφάνιση, κατάλαβε ότι οι καλές μέρες των 101ers ήταν παρελθόν, και όταν ο Bernard Rhodes του ζήτησε να γίνει μέλος των Clash, εκείνος δέχθηκε πολύ ευχαρίστως. Οι Clash ήταν το συγκρότημα που έδωσε άλλη μορφή στο πανκ, περισσότερο εμπορική, προσεγγίζοντας μια μεγάλη μερίδα του κοινού.

 Το ντεμπούτο άλμπουμ τους που είχε τίτλο το όνομά τους κυκλοφόρησε το 1977. Αξίζει να σημειωθεί ότι ηχογραφήθηκε μέσα σε τρία Σαββατοκύριακα. Ξεχώρισε το single 'White Riot'. Ηταν ολοφάνερο ότι οι Clash θα είχαν μέλλον.

Το 1978 το συγκρότημα έλαβε μέρος στη μεγάλη συναυλία που έγινε στο Victoria Park στο Ανατολικό Λονδίνο. Η συναυλία αυτή ήταν μια διαμαρτυρία ενάντια στο ρατσισμό και οι Clash εμφανίστηκαν μπροστά σε 80.000 άτομα.

 Στη συνέχεια, ξαναμπήκαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν τη δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά που είχε τίτλο 'Give 'Em Enough Rope'. Αυτή τη φορά χρειάστηκαν τρεις μήνες μέχρις ότου ολοκληρωθεί το άλμπουμ. Η ηχογράφηση των τραγουδιών έγινε σε studios και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και η επιτυχία ήταν μεγάλη. Το 'Give 'Em Enough Rope' ανέβηκε μέχρι το Νο 2 στα βρετανικά charts μέσα στο 1979, ενώ παράλληλα είχε απήχηση και σε μια σημαντική μερίδα κοινού στην Αμερική. Ένα από τα κλασικότερα τραγούδια στην ιστορία τους ήταν η διασκευή του 'I Fought The Law' που ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη.

 Οι Clash έδωσαν διαφορετική διάσταση στο πανκ που όλο και περισσότερος κόσμος είχε αρχίσει να αποδέχεται. Οι μουσικές επιρροές τους προέρχονταν από διαφορετικά μουσικά ακούσματα, το rock, το dub, τη reggae, την ska, την jazz, ακόμα και το rock 'n' roll.

Το καλοκαίρι του 1979 το συγκρότημα ξαναμπήκε στο στούντιο, αυτή τη φορά με παραγωγό τον Guy Stevens ο οποίος ανέλαβε την παραγωγή πολλών από τα κλασικότερα τραγούδια τους. Μαζί ηχογράφησαν το 'London Calling'. Σύμφωνα με δημοψήφισμα αναγνωστών του περιοδικού Rolling Stone, ο δίσκος αυτός χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας του '80.

 Το συγκρότημα συνέχισε με μια περιοδεία που κράτησε έξι εβδομάδες. Μαζί με τους Clash ήταν ο Screamin' Jay Hawkins και οι Cramps καθώς και άλλοι καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Εδωσαν συναυλίες στη Νέα Υόρκη και τη Τζαμάικα και, τέλος, στο Λονδίνο. Στο μεταξύ είχαν αφομοιώσει κι άλλα είδη στη μουσική τους, όπως το funk, το rap και το dub.

 Το single 'Bankrobber' κυκλοφόρησε αρχικά στις Ηνωμένες Πολιτείες κι έπειτα από μεγάλη ζήτηση του κοινού και στη Μεγάλη Βρετανία. Είχαν ηχογραφήσει τόσα πολλά κομμάτια ώστε μόνο ένα τριπλό άλμπουμ θα έφτανε για να τα χωρέσει. Ετσι το 1980 κυκλοφόρησε και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού το τριπλό 'Sandinista'.

 Το 1981 ο Bernie Rhodes έγινε και πάλι ο μάνατζερ του συγκροτήματος. Ο Bernie που είχε περιστασιακά μανατζάρει τους Clash το 1978, ανέλαβε να οργανώσει μια σειρά από συναυλίες τους στην Times Square στη Νέα Υόρκη. Ο μεγάλος ενθουσιασμός και η αποδοχή της μουσικής τους από το κοινό ήταν η ανταμοιβή. Η Νέα Υόρκη ήταν μια ζωντανή πόλη γεμάτη funk, dance και early electro ήχους που οι Clash αφομοίωσαν στην δισκογραφική τους δουλειά 'Combat Rock' που ηχογραφήθηκε σε παραγωγή Glyn Johns. Από το 'Combat Rock', που κυκλοφόρησε το 1982, ξεχώρισαν τα δύο singles 'Rock The Casbah' και 'Should I Stay or Should I Go'. Αξίζει να αναφερθεί ότι το άλμπουμ έφτασε στο Νο 2 στη Μεγάλη Βρετανία ενώ παράλληλα μπήκε κατευθείαν μέσα στο Top10 των μεγάλων δίσκων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ηταν τόσο δημοφιλείς ώστε εμφανίστηκαν μαζί με τους Who σε μια ιστορική συναυλία στο κατάμεστο Shea Stadium.

 Επειτα από κάποιες αλλαγές που έγιναν στη σύνθεση τους, οι Clash έκαναν ακόμα μια περιοδεία και το 1983 ο Mick Jones άφησε το σχήμα για να δημιουργήσει τους Big Audio Dynamite. Το 1985 ηχογράφησαν το 'Cut The Crap'. Ένα χρόνο αργότερα το συγκρότημα ουσιαστικά διαλύθηκε αλλά ο κοινό δεν τους ξέχασε ποτέ και πάντα ήλπιζε σε μια επανασύνδεση. Από τότε τα περισσότερα από τα άλμπουμς τους κυκλοφόρησαν ξανά. Το 1991 η επιτυχία τους 'Should I Stay Or Should I Go' (1982) επιλέχθηκε για να ακουστεί στη διαφήμιση της Levi's και οι Clash να γίνουν γνωστοί και σε μια νεώτερες γενιές.

Αναμφισβήτητα ήταν το συγκρότημα που άλλαξε τη ζωή πολλών ανθρώπων στον πλανήτη. Τα πολιτικά τους πιστεύω φάνηκαν πολλές φορές μέσα από τα τραγούδια τους. Οσο για τον ήχο τους, ποτέ δεν δίστασαν να παντρέψουν διαμετρικά αντίθετα μουσικά είδη δημιουργώντας έτσι τη δική τους μουσική.

 Δυστυχώς ο Joe Strummer, ένα από τα βασικότερα μέλη των Clash, πέθανε το Δεκέμβριο του 2002. Ηταν μεγάλη απώλεια για το μουσικό στερέωμα. Ωστόσο, οι Clash συνεχίζουν να ζουν μέσα από τα τραγούδια τους και τις αναμνήσεις όσων τους αγάπησαν. Το 2003 το όνομά τους γράφτηκε στο Rock And Roll Hall Of Fame, ένας μικρός φόρος τιμής για το συγκρότημα που έμελλε να αλλάξει ολοκληρωτικά το πρόσωπο του πανκ επηρεάζοντας όχι μόνο τη γενιά τους αλλά και πολύ νεώτερους.